بیوتکنولوژی

 IPTG

       علامت اختصاری برای " آیزوپروپیل بتا – دی – 1 تایو گالاکتو پیرانو زاید " یک معرف است که در بیولوژی مولکولی استفاده می شود. این ترکیب ترکیبی شبیه سازی شده از مولکول "آلو لاکتوز" بوده که جرقه ای برای فرایند رونویسی  اوپرون لاکتوز به حساب می آید.

       بر خلاف آلولاکتوز ، در IPTG  اتم سولفور (S)  یک پیوند شیمیایی غیر قابل هیدرولیز شدن را می سازد که از تجزیه سلولی جلوگیری می کند.

IPTG        فعالیت آنزیم بتا – گالاکتوزیداز را تشدید و تهییج می کند. ( آنزیم بتا – گالاکتوزیداز مصرف لاکتوز را بوسیله اتصال بهLac   رپرسورها و ممانعت عمل آنها افزایش می دهد).

       در آزمایشگاه کلونینگ ، ژن  LacZ  با ژنهای مورد نظر ما (GOI)  جابجا شده و سپس برای تهییج بیان ژن، از IPTG استفاده می شود.

       تنظیم کننده های متعددی در سیستم پروتئین نوترکیب استفاده می شود اما موثرترین آنها  IPTG  است که در غلظتهای  100 µM   تا  1/5 mM  بیشترین اثر را دارد.